Zwiedzamy Warszawę

Warszawa może zaskoczyć różnorodnością wrażeń. Do najciekawszych miejsc można zaliczyć:

Stare Miasto. Jest to zabytkowy zespół architektoniczny o średniowiecznym ukladzie. Obejmuje między innymi gotycką katedrę św. Jana, kościół Panny Marii, barokowy klasztor i kościół Sakramentek, dwa pierścienie murów miejskich, Barbakan i wiele kamienic. Starówka została prawie całkowicie zburzona podczas powstania warszawskiego, a po wojnie odbudowana. Mieści się na liście UNESCO.

Zamek Królewski. Główna, obok Wawelu, rezydencja monarsza w Polsce, łącząca cechy gotyku, wczesnego baroku, rokoka i klasycyzmu. Początki warszawskiej rezydencji królewskiej sięgają końca XIII w. kiedy na wysokim brzegu wiślanym powstał gród Piastów Mazowieckich. Po przeniesieniu stolicy z Krakowa do Warszawy stał się siedzibą króla. Zamek został całkowicie zniszczony podczas drugiej wojny światowej. Do odbudowy zamku ze środków społecznych przystąpiono dopiero w 1971 r. Zamek Królewski w Warszawie obok funkcji muzealnych pełni także rolę gmachu reprezentacyjnego stolicy i Rzeczypospolitej.

Łazienki Królewskie. Najwspanialszy zespół architektury polskiej doby klasycyzmu stanisławowskiego. Przy projektowaniu rozległego parku krajobrazowego pracowali Jan Christian Szuch i Karol Agricola. W XIX w. Łazienki należały do Romanowów, ale park pozostał ogólnodostępnym. W 1944 r. Niemcy obrabowali i spalili Pałac na Wodzie. Odbudowa według planów Jana Dąbrowskiego zakończyła się w latach sześćdziesiątych. Obecnie zespół parkowo-pałacowy Łazienki Królewskie jest samodzielną placówką muzealną, tętniącą bogatym życiem kulturalnym i wspaniałym miejscem wypoczynku na świeżym powietrzu dla Warszawiaków.

Wilanów. Znakomicie zachowana rezydencja barokowa, wzniesiona przez króla Jana III Sobieskiego, jedno z najstarszych polskich muzeów. W latach 70. XVII w. położona o kilka mil na południe od Warszawy wieś Wilanów przeszła w ręce króla Jana III Sobieskiego, który postanowił tu wznieść wiejską rezydencję. W latach 1733-1945 Wilanów był w posiadaniu największych polskich rodów magnackich i arystokratycznych, kolejno - Czartoryskich, Lubomirskich, Potockich i Branickich. Duże zniszczenia, szczególnie w parku przyniosła II wojna światowa. Rozgrabieniu uległy również zbiory wilanowskie - większość z nich odzyskano po 1945 r. Od tego czasu Wilanów jest państwowym muzeum, z jedynym tak dobrze zachowanym zespołem wnętrz z XVII w. i galerią portretu sarmackiego.

Cmentarz Powązkowski. Jest najstarszą, obok Cmentarza Łyczakowskiego we Lwowie, polską nekropolią narodową. Cmentarz na Powązkach był drugim, po nieistniejącym już Cmentarzu świętokrzyskim, miejscem pochówku dla mieszkańców Warszawy położonym poza granicami miasta. W końcu XIX w. architekt Józef Pius Dziekoński rozbudował kościół pw. św. Karola Boromeusza w stylu neorenesansu. Od tej pory wysoka kopuła góruje ponad Powązkami. Na Cmentarzu Powązkowskim leżą wielcy politycy i wojskowi, uczeni, pisarze, ludzie teatru, opery i kina, lekarze, adwokaci i przedstawiciele wszystkich innych zawodów. Pochówkiem Władysława Reymonta w 1925 r. zapoczątkowano pogrzeby w Alei Zasłużonych po południowej stronie katakumb.