Wycieczka Lotnicza do Pragii

Praga- jak chyba wiecie- to miasto przepiękne i prawdziwy raj dla ludzi mojego pokroju, to znaczy zakochanych w starociach i zabytkach. Historyk sztuki może tu spędzić wiele miesięcy i nigdy się nie znudzi oglądaniem miasta, ulic, kościołów, galerii.

Praga liczy sobie ponad tysiąc lat i z powstaniem jej, jak z każdym starym miastem związana jest legenda. Czeska- opowiada o księżnej Libusza, która miała swój warowny gród na Vyszehradzkiej skale i dla wzmocnienia obronności swej ziemi kazała wznieść po drugiej stronie rzeki drugą warownię, a przy niej powstało miasto -Praga. Legenda mówi również o złotej kolebce królów czeskich, która Libusza ukryła w nurtach Wełtawy.

Miasto leży na siedmiu wzgórzach, po obydwu stronach Wełtawy, której piękno tak niezwykłe i niepowtarzalne wyraził w swej muzyce Bedrzich Smetana. Obydwa brzegi rzeki łączy wiele mostów, a najpiękniejszy chyba i najstarszy to słynny most Karola.

Jeśli ktoś chce się kierować metryką warto, aby widział, że najstarsze jest Stare Miasto, bo powstało w 1232 roku, Mala Strana - w 1257 roku, Hradczany na początku XIV wieku i Nowe Miasto - w 1348 roku. Praga w przeszłości to były aż cztery miasta, otoczone murami i posiadające swoje własne przywileje. Ba, tych miast było właściwie pięć, bo istniała przecie specjalna dzielnica żydowska, Jozefov, z własnym ratuszem i własnymi władzami. Trzeba o tym pamiętać, gdy zwiedza się Pragę, i nie dziwić się, jeśli wam wskażą ratusz staromiejski, a potem nowomiejski, rynek na Starym Mieście i rynek na Nowym Mieście, i rynek na Malej Stranie. To były bowiem, jak wspomniałem, cztery, a nawet pięć oddzielnych miast, które scalono w jedno stosunkowo późno, dopiero w 1784 roku. Jozefov stał się częścią Pragi jeszcze później, bo w 1850 roku.

Wycieczka po Dublinie

Dublin jest atrakcyjnym pod względem turystycznym miastem, decyduje o tym m.in. jego specyficzna atmosfera. Zachowało się tutaj stosunkowo niewiele starszych zabytków (sprzed XVII wieku). Jednym z nich jest Zamek Dubliński, wybudowany przez Normanów na miejscu dawnej fortyfikacji wikingów w XIII wieku. Swój obecny wygląd zawdzięcza on jednak przebudowie z XVIII wieku. W pobliżu zamku, od zachodniej strony znajduje się katedra Christchurch z 1172 roku. Powstała po wyburzeniu poprzedniej drewnianej katedry wzniesionej przez wikingów. W późniejszych wiekach popadała coraz bardziej w ruinę – dzisiejszy kształt to efekt kompleksowej renowacji i przebudowy z końca XIX wieku. Drugą katedrą w Dublinie jest katedra św. Patryka. Obie stanowią własność protestanckiego Kościoła Irlandii i są udostępniane dla zwiedzających. W centrum miasta dominuje niewysoka, stosunkowo młoda zabudowa, w przeważającej mierze utrzymana w stylu gregoriańskim i neoklasycznym (XVIII w.). W kilku miejscach zachował się układ urbanistyczny z tego okresu z charakterystycznymi ceglanymi domami. Z epoki wiktoriańskiej pochodzą natomiast budynki Biblioteki Narodowej i Muzeum Narodowego na prawym brzegu Liffey. Na północ od nich, bliżej rzeki znajdują się budynki Uniwersytetu Irlandii założonego w 1592 roku. Najciekawszym obiektem kompleksu jest uniwersytecka biblioteka, znana z kolekcji iluminowanych rękopisów ze słynną Księgą z Kells.

Dublin jako stolica kraju i ośrodek kulturalny szczyci się dużą liczbą muzeów i galerii sztuki (35 obiektów). Najważniejszymi z nich są oddziały Muzeum Narodowego gromadzące cenne zabytki i dzieła sztuki wyspy. W głównym gmachu wystawiane są przedmioty z epoki brązu i żelaza, a także średniowieczne. W Aneksie Muzeum Narodowego znajdują się natomiast obiekty związane z obecnością wikingów na wyspie. Galerię Narodową tworzy kolekcja malarstwa irlandzkiego i europejskiego (obrazy Tycjana, Rembrandta, Caravaggia i in.). Licznie odwiedzane są również Muzeum Sztuki Nowoczesnej i Hugh Lane Gallery.

W mieście nie brak również terenów rekreacyjnych. Znajdujący się na lewym brzegu rzeki, Phoenix Park jest uważany za jeden z największych parków miejskich świata (ma około 80 km² powierzchni). W jego obrębie znajdują się tereny sportowe, miejskie zoo oraz rezydencja prezydenta kraju.

Region Dublina obejmuje nie tylko samo miasto, ale i jego okolice (w granicach hrabstwa). Wzdłuż wybrzeża Morza Irlandzkiego znajdują się kąpieliska: Dún Laoghaire (także przystań promowa), Dalkey, Dollymount Strand, Howth i in. Brzeg oraz wysepki Zatoki Dublińskiej są terenami, gdzie zimują gatunki ptactwa arktycznego; stanowią one cel przyjazdów miłośników obserwacji ptactwa.

Zwiedzamy Warszawę

Warszawa może zaskoczyć różnorodnością wrażeń. Do najciekawszych miejsc można zaliczyć:

Stare Miasto. Jest to zabytkowy zespół architektoniczny o średniowiecznym ukladzie. Obejmuje między innymi gotycką katedrę św. Jana, kościół Panny Marii, barokowy klasztor i kościół Sakramentek, dwa pierścienie murów miejskich, Barbakan i wiele kamienic. Starówka została prawie całkowicie zburzona podczas powstania warszawskiego, a po wojnie odbudowana. Mieści się na liście UNESCO.

Zamek Królewski. Główna, obok Wawelu, rezydencja monarsza w Polsce, łącząca cechy gotyku, wczesnego baroku, rokoka i klasycyzmu. Początki warszawskiej rezydencji królewskiej sięgają końca XIII w. kiedy na wysokim brzegu wiślanym powstał gród Piastów Mazowieckich. Po przeniesieniu stolicy z Krakowa do Warszawy stał się siedzibą króla. Zamek został całkowicie zniszczony podczas drugiej wojny światowej. Do odbudowy zamku ze środków społecznych przystąpiono dopiero w 1971 r. Zamek Królewski w Warszawie obok funkcji muzealnych pełni także rolę gmachu reprezentacyjnego stolicy i Rzeczypospolitej.

Łazienki Królewskie. Najwspanialszy zespół architektury polskiej doby klasycyzmu stanisławowskiego. Przy projektowaniu rozległego parku krajobrazowego pracowali Jan Christian Szuch i Karol Agricola. W XIX w. Łazienki należały do Romanowów, ale park pozostał ogólnodostępnym. W 1944 r. Niemcy obrabowali i spalili Pałac na Wodzie. Odbudowa według planów Jana Dąbrowskiego zakończyła się w latach sześćdziesiątych. Obecnie zespół parkowo-pałacowy Łazienki Królewskie jest samodzielną placówką muzealną, tętniącą bogatym życiem kulturalnym i wspaniałym miejscem wypoczynku na świeżym powietrzu dla Warszawiaków.

Wilanów. Znakomicie zachowana rezydencja barokowa, wzniesiona przez króla Jana III Sobieskiego, jedno z najstarszych polskich muzeów. W latach 70. XVII w. położona o kilka mil na południe od Warszawy wieś Wilanów przeszła w ręce króla Jana III Sobieskiego, który postanowił tu wznieść wiejską rezydencję. W latach 1733-1945 Wilanów był w posiadaniu największych polskich rodów magnackich i arystokratycznych, kolejno - Czartoryskich, Lubomirskich, Potockich i Branickich. Duże zniszczenia, szczególnie w parku przyniosła II wojna światowa. Rozgrabieniu uległy również zbiory wilanowskie - większość z nich odzyskano po 1945 r. Od tego czasu Wilanów jest państwowym muzeum, z jedynym tak dobrze zachowanym zespołem wnętrz z XVII w. i galerią portretu sarmackiego.

Cmentarz Powązkowski. Jest najstarszą, obok Cmentarza Łyczakowskiego we Lwowie, polską nekropolią narodową. Cmentarz na Powązkach był drugim, po nieistniejącym już Cmentarzu świętokrzyskim, miejscem pochówku dla mieszkańców Warszawy położonym poza granicami miasta. W końcu XIX w. architekt Józef Pius Dziekoński rozbudował kościół pw. św. Karola Boromeusza w stylu neorenesansu. Od tej pory wysoka kopuła góruje ponad Powązkami. Na Cmentarzu Powązkowskim leżą wielcy politycy i wojskowi, uczeni, pisarze, ludzie teatru, opery i kina, lekarze, adwokaci i przedstawiciele wszystkich innych zawodów. Pochówkiem Władysława Reymonta w 1925 r. zapoczątkowano pogrzeby w Alei Zasłużonych po południowej stronie katakumb.